Ontmoet de ondernemer, Jochem Leegstra.

Historie

Op de Oostelijke Eilanden in Amsterdam werden in de 17e eeuw de schepen van de VOC gebouwd. Hier legde Paul van Vlissingen de grondslag voor het latere Werkspoor, dat zich later uitstrekte van Oostenburgergracht 73 tot 79. In 1827 startte Van Vlissingen met Abraham Dudok van Heel de ‘Amsterdamsche Stoombootmaatschappij’ en een jaar later de ‘Fabriek van Stoom -en Andere Werktuigen’. Het werd vanaf 1891 voortgezet met financiële hulp van de machinefabriek Stork als ‘Nederlandsche Fabriek van Werktuigen en spoorwegmaterieel’. In die tijd werd de naam op de voorzijde gebouw veranderd in ‘Nederlandsche Fabriek van Werktuigen en Spoorwegmaterieel’. In 1929 werd de officiële naam van de fabriek ‘Stork Werkspoor’.

'Twee gebouwen verbonden door een moderne glaspui, die, zowel in vorm als in kleur, een harmonisch geheel vormt met de twee aangrenzende lange gebouwen. Deze pui heeft, voor mij althans, een merkwaardige mengeling van ernst en levensblijheid, die het beschouwen tot een genot maken'.

Architectuurcriticus J.J. Vriend

Eerste Amsterdamse Architectuurprijs.

In 1952 ontwierp architect Marius Duintjer (1908-1983) in het pand 77 een ‘ontspanningslokaal’ voor de medewerkers van Stork Werkspoor, ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van het bedrijf. Duintjer ontwierp ook een entree/foyergebouw boven het aangrenzende kanaal die het hoofdgebouw met het belendende theater verbindt. Dit foyergebouw, het huidige nummer 75, werd op 19 december 1959 bekroond met de architectuurprijs Amsterdam 1958. Het was de eerste keer dat deze prijs wordt toegekend.
Het gebouw diende ook als toegangspoort tot het achtergelegen fabriekscomplex van Werkspoor. In de hal hingen prikklokken. De eigenlijke ontspanningszaal was in het oude gebouw rechts van dit pand.

In 1989 neemt Het Werktheater zijn intrek in het ‘ontspanningslokaal’ aan de Oostenburgergracht.

Newwerktheater.

Jochem; ‘Het pand kwam op ons pad via eigenaar ‘Millten’, waar Broersma Werken de verhuuropdracht voor verzorgde. Wij zaten met …,staat, ons creative agency, op de Ruyterkade en daar waren we uit ons jasje gegroeid. Julia en ik waren al jaren verliefd op de pui van het werktheater. Wij woonden hierachter en fietsten dagelijks langs op weg naar de school van onze dochter. Er bleek een horecavergunning op te zitten en wij dachten; stel je voor, we maken daar een mooie dagzaak met een goed ontbijt en lunch en we organiseren seminars, talks, lezingen, presentaties en pr-events. Dat is het Newwerktheater geworden. Een fotostudio, eventspace, een restaurant, winkeltje en ons reclamebureau. Een nieuwe vorm van werken en een hele fijn tijd. Ook als bureau werden we meer zichtbaar. Er ontstond een hele fijne reuring en kruisbestuiving tussen verschillende disciplines. Maar het was een compleet nieuw bedrijf. Na een werkdag in het reclamebureau begon de werkdag in het Newwerktheater. Na enkele jaren ging de hoeveelheid werk ten koste van ons bureau en kwamen we via Piet Boon in contact met de ondernemers achter restaurant Coulisse. Dat bleek een perfecte match te zijn’.

'Bijzonder aan de constructie zijn de pilaren met paddestoelachtige top. Ze maakten het mogelijk om de vloer van de eerste verdieping slechts 20 centimeter dik te laten zijn. Duintjer werkte hier samen met G.J. Langhout, die vooral de restauratie van de oude zaal op zich nam'.

…,staat

‘Alle aandacht kon vervolgens weer terug naar …,staat en ook daar begon van alles weer te bloeien. Onze werkzaamheden zijn divers. Zo zijn we momenteel bezig met het retailconcept van Ace&Tate. We maken samen met uitgeverij Mendo een boek, een dikke pil wordt het, over de Nederlandse creativiteit. Het heet ‘The New Stijl’ . Een mooi visueel document en een podium voor talent. De grote namen zijn inmiddels wel bekend, maar er is zoveel jong talent dat aandacht verdient. Het gaat van mode tot design, branding, communicatie tot kunst & architectuur. Verder zijn we bezig met een nieuw winkelconcept, 5.000 m2. Eten, drinken, wonen, gaming etc. Design, vormgeving, branding etc. Ook leuk, we gaan de branding en communicatie doen voor twee klanten van OMA (Rem Koolhaas) in Mumbai.
Bij …,Staat werken rond de 25 mensen. Fifty/fifty man/vrouw, lokaal/internationaal, jong/en iets ouder – een fijne balans. Een leuke werkplek trekt leuke en goede mensen aan. Zo eenvoudig is het. Het gaat om kwaliteit van leven. Je loopt gewoon van je werkplek de stad in. Al het fijne aanbod om je heen, wat meer wil je hebben. Je voelt de stad ademen.

Een werkplek hier is anders ingericht. Meer plek voor jezelf. Ruimtelijke vrijheid geeft geestelijke vrijheid. Drie dagen in de week hebben we hier een chef die de lunch maakt, we hebben een professionele koffiemachine met hele goede bonen. Met andere woorden een fijne huiselijk omgeving waar je samen kunt werken. Dat is het nieuwe werken.

Amsterdam.

De stad is de laatste jaren verhard. Er was voor Covid verzuring ontstaan door overtoerisme. Aanbod uitsluitend gericht op toerisme was een beetje de teneur. Maar er gebeurt ook weer heel veel goeds. Culinair heeft Amsterdam ook een fijne ontwikkeling gemaakt. Noord is natuurlijk fijn, cornerstore, public space. Mooie aanwinsten voor de stad. Ook de Goudfazant mag nog een tijd blijven op de huidige locatie.

Hotspots van Jochem:
Boodschappen: VRR voor het brood van van As natuurlijk, heerlijk boter maar ook kaas van Kef.
Eten&drinken: Scheepskameel. Op loopafstand. Fijne mensen – fantastisch gastheerschap, goed eten. Heerlijke duitse wijnkaart.
Kunst&cultuur: Grimm, Ravestijn gallery, Bisou gallery.
Interieur: De vreugde design. Loods met vintage meubels onder de rook van Amsterdam.

De ‘Brute Prins’, een exponent van de stoere bouwstijl uit de vijftiger jaren, het Brutalisme

Een appartement met het comfort van een hotelsuite. Een ontwerp van Anne Claus

Kunstagenda Oktober

Recent bekeken
Bekijk het overzicht

Deze site maakt gebruik van cookies.

Voor welke cookies geef je akkoord?